On/zekerheid

Op dit moment zit ik nog in onzekerheid. We zijn bezig met het opsporen van mijn familie/familieleden. Het is zo spannend, dat er weinig uit mijn handen komt, wat handwerken betreft. Vandaag over een week of 3 krijg ik de uitslag van de DNA-bank.

Dit is zeker.
Kinderen uit mijn geboorte dorp. In school-uniform

Het leuke hiervan is is dat iedereen gelijk is. Rijk/arm. Zet mijn kinderen er maar tussen in deze school-uniformpjes, ze zullen haast niet opvallen, met hun donkere kijkers en donkere haartjes.



Dit is in India, in de deelstaat Andhra Pradesh (AP), district Prakasam. Hier ben ik geboren en heb in dit dorpje gewoont. Niet lang, ik was net een weekje oud. Het lijkt me wel heel erg leuk om daar weer eens te kijken. Het dorpje ligt middenin de mango plantages (heb ik me laten vertellen). En laat dat nou mijn allerlekkerste vrucht wezen. Ik denk dat dat nog het enige stukje is wat ik herken. De vrucht, het sap, die ik waarschijnlijk via mijn moeder heb binnengekregen, doen mijn papillen hevig prikkelen en krijg daarbij een heerlijk gevoel. Het mango-meisje. Een mooie titel voor een boek.

Wat houdt ons bezig...

Waar blijven je handwerkjes en je blog-berichtjes hoor ik zo van alle kanten.
Hier het antwoord.


Wat houdt ons zo bezig...
INDIA.

M'n broer Danny hoopt half februari af te reizen naar India met zijn hele gezin, vrouw, 3 jongens en jongste dochter. Om zijn verjaardag daar voor het eerst te vieren met zijn Indiase familie en een bruiloft mee te maken van een nichtje.



Vorig jaar is Danny erachter gekomen dat er nog bloed-eigen familie in India woont.
Zijn moeder en een zus en 5 broers en zijn tweeling-zus.

Wat doe je dan? Koffers inpakken...
Met broers, Niek en Jos zijn ze het vliegtuig in gestapt.

En hebben een hartelijk/warm ontvangst gehad.
Danny na 36 jaar herenigd met zijn familie.
Hoe geweldig byzonder is dat?

HEEL ERG GEWELDIG EN BYZONDER!!

Danny met zijn moeder





Danny met zijn tweeling-zus








Onze broers, Niek en Jos








Danny met zijn hele nieuwe Indiase familie, moeder, broers, zussen, zwagers, schoonzussen, neefjes, nichtjes en ooms en tantes.



En jij...zul je wel afvragen?!
Ik moet inderdaad nog even geduld hebben.
Niek en Jos zijn wel mijn geboorte plaatsje wezen opzoeken.
kHeb intussen wel met andere plaats bewoners contact, via skype en facebook.

Er is inmiddels een familie die zeker weet dat ik hun zusje ben. Met hen heb ik zo nu en dan contact.
We zijn bezig om DNA te verzamelen van broers/zus.
En dan nog de uitslag. Het zijn hele spannende maanden voor ons.

Na dit verhaal kun je wel een beetje begrijpen dat het handwerken een beetje erbij in schiet.

Niet stil gezeten hoor!

Hallo hier ben ik weer. Inderdaad ik heb me een poosje niet laten zien hier.
Maar ik heb zeker niet stil gezeten. Ben dat ook niet van plan.
Je kunt hier wat projectjes zien en activiteiten zien.

Een gehaakt tasje. In een ochtendje klaar en je ziet het...meiden(Louisa) zijn er blij mee. (Vriendin van mijn dochter Lydia) Zo heb ik nog een paar opdrachten liggen voor nog meer meiden.


Een middagje wezen bowlen in Lelystad. Een rustig momentje voor Cornelis.


Maria heeft haar poppenbedje aan haar nichtje Charlotte gegeven. Ik heb het dekje gemaakt. Pop is van Lydia. Janneke heeft het armbandje gemaakt.


Het liefst ben ik bezig met kleine projectjes/opdrachten.

Zo kreeg ik van de week een prachtige bon om iets moois uit te zoeken.
Als ik nog eens iets bestel dan is het bij Gelrebloem.
Zo heb ik gisteren dus weer eens wat besteld.

Deze beer heeft me altijd al aan zitten staren. Eindelijk heb ik hem nu in huis liggen klaar leuk om hem in elkaar te naaien op de woensdagmiddag bv.

Verder heb ik nog wat accessoires, zoals een torn mesje en een quiltlineaaltje. (die had ik kapot laten vallen op de vloer (natuurstenen vloer)
En natuurlijk een mooi bundeltje stofjes (fat Eights)zoals je hier onder kunt zien. Eerst wil ik er 2 kussens van maken voor op m'n bank. Als het een beetje te doen is wil ik er ook een sprei van hebben. Natuurlijk zelf gemaakt.


Nou genoeg te doen wat betreft het handwerken.
En hoop volgende keer (DV) iets meer te vertellen over India!

Groeten Sarita

For you!

For all of my blog readers...
I wish you a




Yours, Sarita

Hoe zal ik U ontvangen?

Iedereen alvast hele fijne Kerstdagen toegewenst!



Gedicht:

Een stal; wie wil daar zijn?
Zo arm, zo vuil, zo klein?
't Is Jezus Zelf: de Koning,
kiest deze plaats als woning.

Ja, de Koning is geboren,
In een kribbe, in een stal.
Opdat Hij in zondaars harten,
Ook als Koning heersen zal.


Dit gedicht moet onze jongste opzeggen op 2e Kerstdag (Zondagschool)